Reyhan Fartaj (63) en Sorenka Pocorni (60) werden 18 jaar geleden buren en beheren nu samen de lief & leedpot in ‘hun’ Van der Horststraat in Blijdorp. Omdat er zoveel verhuisd wordt in het complex waarin ze wonen, misten ze een stukje verbinding. Nu krijgen alle nieuwe buren – voor zover ze het kunnen bijhouden – een welkomstbloemetje.
Ook zieke buren en mensen die een kindje krijgen, mogen op een presentje rekenen. Maar hun kerstacties voor de hele straat, vinden Sorenka en Reyhan het allermooist. Zo hingen ze ooit zakjes met bonbons van de chocoladewinkel uit de buurt aan alle deuren, met een briefje erbij. En afgelopen december kochten ze lichtjes, die ze als verrassing voor alle deuren zetten. De buurtapp ontplofte zowat door alle dankbare reacties en de lichtjes hebben nog heel de maand staan branden.
Reyhan woont al twintig jaar in het blok en merkt dat mensen langzaamaan meer contact zoeken, sinds ze officieel in een lief & leedstraat wonen: kleine groetjes op straat, de vraag ‘hoe gaat het?’. Sorenka: “Je merkt ook dat de waardering voor de buurt omhoog gaat. Voor mij persoonlijk is dat heel waardevol; dat je leuke buren hebt en in een leuke straat woont met elkaar. Dat zal ook iets zijn dat ik heb meegenomen uit de Surinaamse cultuur. Bij ons thuis was het de zoete inval. Vrienden, familie – iedereen kon gewoon binnenlopen. En er was altijd eten.”
Huiskamer van Blijdorp
Voor beide vrouwen is vrijwilligerswerk iets vanzelfsprekends. Na lang dicht geweest te zijn, is Huiskamer van de Wijk Blijdorp op hun initiatief weer open. Zelf zijn ze elke vrijdagochtend aanwezig om buurtbewoners te verwelkomen. Sorenka: “In het begin heb ik wel even getwijfeld wat het me nou opleverde, tot een oudere heer zei: ‘Ik ben zó blij dat jullie dit doen. Anders vereenzaam ik.’ Nou eh, Sorenk, dacht ik toen – niet ouwehoeren, gewoon doen!”
Reyhan: “Mensen zeggen vaak ‘ik heb geen tijd om iets te doen voor anderen’. Maar we hebben allemaal evenveel tijd. Hoe we die besteden, bepalen we zelf. Als je in je agenda kijkt, en je haalt werk en belangrijke afspraken weg, hoeveel vrije tijd heb je dan per week? Ik minstens 6,5 uur, en die gebruik ik om mijn medemens blij te maken. Misschien denk je: waarom zou je je kostbare tijd aan een ander geven? Maar ik kan je vertellen: tijd die je ‘verliest’ aan anderen, komt terug als een beloning in het leven – vaak op een manier die je niet direct ziet.”
Gezonde stad
“Kijk, ik heb ook gewerkt hè. Zestig uur per week, want ik was een alleenstaande moeder met twee kinderen. Maar ook toen had ik tijd voor vrijwilligerswerk. We moeten niet zeuren, maar onszelf eerlijk aankijken. Kijk, ik ben ziek. Ik heb MS. Ik kan niet goed lopen, mijn knieën zitten altijd onder de wonden, omdat ik om de haverklap val, en ik heb heel weinig energie. Maar ik hou van mensen en krijg er energie van om ze blij te maken.
Als we in Rotterdam allemaal iets doen voor een ander, hebben we echt een gezonde stad. En het klinkt misschien groot, maar ik ben van mening dat een gezonde stad ook echt zieke zielen kan genezen. Dat begint bij onze straat. Bij onszelf. Dus néém die tijd. Wat je in een ander stopt, krijg je vanzelf op een andere manier terug.”